ricoh mambo

habang nag-aabang ng bus pauwi.

testing testing 1...2...1...2

nilomo si holga

sa loob ng jac liner

Dahil gusto niyang subukan ang Ricoh 500 G, nagpalitan kami. Pumipitik ako gamit ang Holga 135BC Pink.

bumablakenwayt

late uploads ng pangalawang B&W film. yung uang film na test roll, hanggang ngayon di pa napapadevelop.

at kung bakit ako online parati

ngayong septyembre at ako'y walang matinong pera. laging ubos dahil sa dami ng gastos na ginagawa ko sa buhay ko mula sa mga film, araw-araw na pagkain at baliktad ang pinost kong image ng sarili ko sa harap ng salamin. ang labo, di ko maayos at nabobobo na ako. madalas akong makinig ng cheesy music kasi di ako in-love. maraming tsiks sa daan pero mukha na daw akong 40 simula nung nagtagal na ako sa bago kong trabaho, sabi nila. madalas akong maglakad sa vito cruz at nag-aabang ng bus ng 30-40 mins. pero kahit ganun ang buhay, baliktad pa rin ako.parang wala sa katinuan at ayaw akong pagbiyan ng mga kinauukulan sa mga gusto ko sa buhay. parati akong minamalas at walang kasiguraduhan. minsan nagbiro ako ng mga patay-patay sa opisina, at ang reaksyon nila sa akin, gusto nila akong isalilalim sa pagsaksak sa utak ko ang mga mabubuting salita. hay naku, di ko tatanggapin yan, naniniwala ako sa konsepto ng diyos at nag-aral ako sa catholic school, pero di ako diehard sa mga ganyan. pero ang trabaho ko, puro religious. sakto naman dun kaso ayaw kong magpakabanal kung lahat ng ginagawa ko sa mundo at makasalanan sa mata niyo at niya. ang labo.

facebook lang ang aking sandigan sa gabi at aktibo lang ako dahil sa isang tao. siya lang kasi yung tamang kausap. kahit na minsan eh, ewan ko ba, bigla kong nahihiritan ng mga hirit na ginagamit ko sa pagporma sa mga tsiks, di siya nasablayan. ayun ang sabi niya. pero pag meron daw sa kanya humirit ng ganun, sablay daw..at ako pasok na pasok. waw walastik pantastik. pero ayaw niya akong makita. ayos. napakabuti. oki lang, naintindihan ko naman. mahirap pumorma sa estudyanteng talaga tutok sa mga pag-aaral. kung iba yan, go ng go. at ako naman sugod ng sugod. matagal ko na rin siya kilala...online. pero isa siya sa mga nakilala ko sa online na ayos. di tulad ng iba na simpleng away bata, superior na at ang lakas mangbanta...sablay naman. walang kasiyahan sa katawan at puro lang ampaw.

online ako palagi kasi inaabangan ko palagi si ate, makikibalita at mangungutang ng pera pandagdag sa pagbili ng isa pang kamera. rangefinder type naman para lagi kong madadala, kasi si spotmatic, ang laki...pansinin ng mga pipol. pero kahit meron na akong RF, dala ko pa rin si pareng pentax, iba siya eh..at kras ko yung nagbenta sa akin nun. haha

ngayon, naulan ng malakas at di gumagana ang auto-save ng blogger. sana masave. para mabasa mo ang mga kalokohan ko.

Pnoy's day

napaka-late uploads

07-25

matapos ng ilang buwang di pagsipot dito, di ko inaasahan na buhay pa yung account ko. ni gmail nga eh, hinulaan ko na lang yung email at password at nakapasok pa rin. matagal ko na kasing nakalimutan ito. sa sobrang daming ginagawa, at mga di ginagawa, nakakalimutan ko na ang mga bagay na ito.

naging busy ako sa isang bagay, mag-sariling sikap sa photography. ayun, dahil sa kalokohan kong ito, maraming film na ang nabili ko at nakaka-dalawang camera na ako. ayos na. yung isa di ko magamit kasi nakaklimutan kong bumili ng AAA na baterya. di ko masasabing ayos akong kumuha. ugali ko kasing kung anung makita kong kakaiba o parang nagustuhan na lang, kinakukunan ko. ayos. ayun lang. walang kwenta.

nasira yung pc namen at wala na atang bagong scandal ngayon!

buhay pa pala ako

ngayon lang ulet ako nakapunta dito matapos ang mga ilang buwang di pag sipot dito. as usual, bumalik ulet kasi wala na akong magawa sa buhay ko. puro na lang ako trabaho at trabaho. sa ngayon, ilang buwan pa lang ako pero napapagod na ako. dahil ba ito ako'y unti-unti ng nawawalan ng gana sa pang-araw-araw na gawain. nagsasawa na rin ako sa mga lagi kong ginagawa at medyo nanglalamig ako sa mga pakikitungo sa mga tao.

lagi akong sablay, kagaya ngayon. sa dami kong sablayan eh maraming nawawala. epekto ito ng aking mga ginagawa. pinipilit ko lang maging masaya at kapakipakinabang, pero parang wala talaga. ang camera lang ang aking sandigan. buti na lang andyan na yun. sa bawat pagpindot ko sa shutter, ayos! haha..basta iba ito, mas masaya pa kesa sa pag porma sa iyo. kahit medyo hirap lang sa pagbili at pagpapadevelop ng film, bawi naman na kahit may mga panget at blanko, kasalanan ko na yun.

naging masaya ang mga ilang buwan, at ngayon...balik na ulet sa dating malamyang buhay. kelan ko kaya makakamit ang rurok ng tagumpay?

it's spot - o - matic!

bulaklak

mga bagong kuha..yebah!

it's spotomatic

self-portrait sa red ribbon

mga kuha gamit ang asahi pentax/honeywell spotmatic.